การอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เป็นกิจกรรมประจำวันของคนทั่วไป และการพิมพ์ก็เป็นอีกกิจกรรมหนึ่งร่วมด้วยนอกจากจ้องหน้าคอม แล้วรู้ไหมว่าการพิมพ์อาจจะส่งผลต่ออารมณ์ของคุณได้?

ไม่ว่าคุณจะพิมพ์ด้วยมือไหนมันมีผลต่ออารมณ์ของคุณด้วย มันไม่น่าเป็นไปได้ แต่ก็เป็นไปแล้ว และผลการวิจัยที่ได้ ก็น่าสนใจอยู่ไม่น้อย เพราะเขาค้นพบว่า คำที่คุณพิมพ์ด้วยมือแต่ละข้างนั้น ส่งผลต่อความรู้สึกของเราแตกต่างกัน โดยเฉพาะคำบางคำ เช่น คำว่า “sad” ที่แปลว่าเศร้าในภาษาอังกฤษ ถูกพิมพ์ด้วยมือซ้ายทั้งหมด ส่วนคำว่า ความสนุกสนาน หรือ “jolly” เราสามารถพิมพ์ด้วยมือขวาได้หมดบนแป้นพิมพ์ และมันสร้างความรู้สึกกับผู้พิมพ์อย่างนั้นจริง ๆ เสียด้วย

การศึกษานี้ทำขึ้นโดยความร่วมมือของ University College London ในลอนดอน ประเทศอังกฤษ และ The New School for Social Research ในนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา พบว่า การเรียงตัวอักษรแบบ QWERTY บนคีย์บอร์ด ส่งผลให้การพิมพ์คำด้วยมือข้างซ้ายสร้างความรู้สึกในแง่ลบ มากกว่าการพิมพ์จากตัวอักษรที่อยู่ฝั่งขวามือ

ที่เป็นอย่างนั้นก็เพราะว่าตัวอักษรที่อยู่ในฝั่งซ้ายนั้นพิมพ์ได้ยากกว่าตัวอักษรที่อยู่ฝั่งขวา การพิมพ์ตัวอักษรที่อยู่ในฝั่งซ้ายจึงทำให้เกิดความรู้สึกทางลบได้มากกว่าการพิมพ์ตัวอักษรในฝั่งขวา เพราะการจัดลำดับอักษรแบบ QWERTY พบว่ามือซ้ายจะครอบคลุมตัวอักษรสำคัญภาษาอังกฤษ 15 ตัวอักษร มากกว่าฝั่งขวาที่มีอยู่ 11 ตัวอักษร และยิ่งตำแหน่งของตัวอักษรแต่ละตัวบนคีย์บอร์ดอยู่ห่างกัน หรือมีความซับซ้อนของการสะกดมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งสร้างความรู้สึกเป็นลบมากขึ้น ซึ่งบางครั้งก็ สอดคล้องกับความหมายของคำอย่างน่าประหลาด เช่น เราจะรู้สึกดีกับคำว่า jolly (สนุกสนาน)มากกว่า sad (เศร้า) และรู้สึกดีกับคำว่า money (เงิน) มากกว่า tax (ภาษี)

รายงานการวิจัยนี้ ตีพิมพ์ใน Psychonomic Bulletin and Review เมื่อมกราคมที่ผ่านมา (หลังจากที่เรานั่งกดคีย์บอร์ดแบบ QWERTY มากว่า 150 ปี) โดยศึกษาจากการพิมพ์คำ 1,000 คำใน 3 ภาษา คือ อังกฤษ เยอรมนี และสเปน พบว่า โดยเฉลี่ยแล้ว เราจะใช้มือซ้ายพิมพ์คำมากกว่ามือขวา และเมื่อเปรียบทุก ๆ ตัวอักษรที่พิมพ์ ตัวอักษรที่พิมพ์ด้านขวามือให้ความรู้สึกทางบวกมากกว่าตัวอักษรที่อยู่ทางซ้ายราวร้อยละ 4 นักวิจัยลองทำการทดลองต่อไปโดยเน้นที่คำสมัยใหม่ ก็ยิ่งพบว่าการพิมพ์ด้วยมือข้างขวานั้นก็ยังให้ความรู้สึกด้านบวกมากกว่า และคุณอาจสงสัยว่าพวกเขาทำการศึกษาเรื่องพวกนี้กันไปเพื่ออะไร

การศึกษานี้ทำให้เราเห็นว่ายุคนี้อิทธิพลของ ตัวอักษรบนคีย์บอร์ดนั้นส่งผลต่อความรู้สึกของเรามากกว่าการเขียนไปแล้ว ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะเป็นประโยชน์กับบริษัท แบรนด์สินค้าต่าง ๆ ที่กำลังคิดถึงเรื่องการสร้าง “คำ” หรือชื่อที่ถูกต้องเหมาะสมจริง ๆ ยามที่เราต้องการหาในกูเกิล เพื่อเสริมสร้างความรู้สึกทางบวก ลดความเครียด และลดความรู้สึกลบต่อสินค้า แต่หลักการนี้ เป็นเรื่องยากพอสมควรที่จะใช้ในภาษาไทยนะครับ หลังจากเราลองพิมพ์ดู ก็พบว่าคำในภาษาไทยส่วนมากต้องใช้ผสมกันทั้งสองมือ และซับซ้อนกว่า เพราะเรามีวรรณยุกต์มากกว่าลืมบอกไปว่า นักวิจัยยังพบด้วยว่าคีย์บอร์ดมีส่วนสำคัญอย่างมากในการสร้างศัพท์ใหม่ ๆ โดยเฉพาะพวกคำย่อหรือคำใหม่ ๆ ที่ถูกทอนตัวพยัญชนะลงอีกด้วย

บ้านทั่วไปนอกจากปรตูหน้าบ้านแล้วก็จะมีประตูย่อยๆไปหาห้องย่อยๆข้างในบ้านอีก ตามฮวงจุ้ยว่า บ้านสองประตู คนหลายใจ จะจริงหรือไม่เราลองมาหาคำตอบกัน

บ้านที่มีสองประตูทางเข้าสองทาง พลังงานที่จะเข้าสู่บ้านจะไม่เสถียร เพราะมาจากองศาที่ต่างกัน ดีบ้างร้ายบ้าง
หรือบางทีประตูนี้รับพลังงานดีแต่ไม่ใช้ ไปใช้ประตูที่รับพลังงานไม่ดี ชีวิตก็จะขึ้นๆ ลงๆ

บ้านที่มีประตูทางเข้าสองทางคนโบราณท่านว่าไม่ดีนั้นจริงหรือไม่ หลักการของฮวงจุ้ยมีวิธีคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ดังนี้
ในทางฮวงจุ้ยเราให้ความสำคัญกับประตูทางเข้าบ้านมากครับ โดยเฉพาะประตูหลักหรือประตูหน้า
เพราะถือว่าเป็นทิศหยางของบ้านที่มีการพาพลังงานในรูปแบบต่างๆ มาสู่บ้าน ไม่ว่าจะเป็นพลังงานจากแสง จากลมที่พัดพาอากาศเข้ามาหรือคนเดินเข้าออก
ถ้าหากมีประตูที่ดีมีองศาที่สามารถรับและกักเก็บพลังงานดีๆ ในบ้านของเราบ่อยๆ ได้ไม่นานก็จะเจริญรุ่งเรืองเพราะได้พลังงานที่ถูกต้องกับยุคสมัย
ซึ่งปัจจุบันจะใช้ผังคำนวณดาวในยุคที่ 8 (ระหว่างปี พศ.2547-2567)

(ถ้า)เข้าออกสองประตูแล้วจะเป็นอย่างไร
ประการแรก ความคิดและจิตใจของเราจะแยกออกไม่เป็น หนึ่งเดียว เพราะการมีสองประตูหรือมากกว่านั้นก็คือ
การเลือกที่จะเข้าหรือออกตามใจเจ้าของบ้าน ซึ่งบางท่านใช้หลายประตูเพราะอยากเปลี่ยนบรรยากาศ หรือเข้าออกสะดวกเพราะจอดรถแล้วเข้าประตูได้ง่าย
แบบที่บ้านจัดสรรสวนใหญ่มักทำประตูเล็กไว้ใกล้กับโรงรถ แต่เหตุผลของฮวงจุ้ยด้านชัยภูมินั้นเรามองว่าการมีหลายประตูทำให้เจ้าบ้านหลายใจ และจะทำให้เข้าบ้านชายมีบ้านเล็กบ้านน้อย

พิจารณาแล้วจะเห็นว่าการมีหลายประตูเป็นการส่งเสริมความเจ้าชู้ของเจ้าของบ้านได้เช่นกัน เพราะสามารถเข้าออกประตูไหนก็ได้โดยที่ฝ่ายหญิงหรือภรรยาทราบได้ยาก
ถ้าเป็นบ้านหลังเล็กหน่อยก็ยังพอรู้ แต่ถ้าใหญ่เป็นคฤหาสน์หรือบ้านใหญ่ของคนจีนในอดีตที่นิยมมีภรรยาหลายคนก็เอื้อต่อความเจ้าชู้ เพราะทางหนีทีไล่เยอะและยากต่อการควบคุม

ประการที่สอง มองด้านพลังงานจะเห็นว่าพลังงานจะไม่เสถียร เพราะประตูสองแนวจะพาพลังงานมาสองชุด คนละด้านก็คนละองศา คนละผังพลังงาน
หรือหลายประตูในองศาระนาบเดียวกัน แต่พลังดีอาจเข้าทางประตูซ้าย พลังร้ายอาจเข้าประตูขวา ดีบ้างร้ายบ้าง ชีวิตก็จะขึ้นๆลงๆ แทนที่เราจะรู้ว่าประตูไหนดีแล้วก็ใช้แต่ประตูที่ดี
ชีวิตก็จะพบโอกาสที่เหมาะสมกับยุคสมัย ความก้าวหน้าในชีวิตก็เพิ่มพูนไปเรื่อย ๆเช่น บางบ้านประตูหน้าองศาดีอยู่แล้วไม่ได้ใช้ กลับใช้ประตูโรงรถซึ่งเข้าบ้านคนละองศากัน
เปรียบเหมือนมีเพชรอยู่ในมือ แต่ทำให้ส่องประกายไม่เป็น ทำให้เสียโอกาสแห่งความก้าวหน้าไปอย่างน่าเสียดาย

ดังนั้นการมีประตูหลายบานสำหรับเข้าออกบ้านจึงถือว่าไม่ดีนัก เพราะต้องอยู่กับความเสี่ยงและอาจทำให้เกิดปัญหาในครอบครัว สำหรับแนวทางแก้ไขก็คือการวัดองศาบ้าน (โดยผู้เชี่ยวชาญ)
เพื่อเลือกเปิดประตูในทิศทางโชคลาภ ซึ่งเราอาจเช็คดูง่ายๆ ได้ว่าหากตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 เป็นต้นมา ที่เป็นปีเริ่มต้นของผังพลังงานในยุคที่ 8 ฐานะการเงินในบ้านของท่านทรงตัวหรือทรุดลง
ก็เป็นสัญญาณบอกให้ทราบแล้วว่าประตูทีท่านใช้นั้นผิดยุค เมื่อทราบแล้วก็ให้ปิดประตูที่ไม่ดี ไม่ไปผ่านเข้าออกและเลือกใช้แต่ประตูที่ดีบ่อยๆ
ท่านอาจจะหาน้ำพุกระตุ้นโชคมาวางไว้ในบริเวณประตูที่ดี และควรเป็นน้ำพุที่อยู่ในภาชนะที่ทำจากแก้ว หรือ อะครีลิคใส จะเหมาะกับสภาพที่เป็นพลังธาตุน้ำมากที่สุด

คือผมสงสัย ครับว่าทำไม คนที่ทำงานเกี่ยวกับ HR ในหลายๆบริษัท ถึงไม่ชอบเด็ก CU TU เท่าไร โดยเฉพาะ CU นี่
แทบจะเกลียดเลย โดยให้เหตุผลว่า เด็กพวกนี้ไม่สู้งาน เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ ทำงานไม่ได้เรื่อง ซึ่งผมมีเพื่อนหลายๆ คน
จบมาจาก ทั้ง CU และ TU รวมทั้ง คนในครอบครัว ผมด้วย ผมก็ไม่เห็นว่าเขาจะไม่สู้งานตรงไหน ตรงกันข้าม กับ
สามารถทำงานได้ดี เรียนรู้เร็วด้วย แถมไม่ค่อยเปลี่ยนงาน( ถ้าบริษัทใหญ่สวัสดิการดี )ยกเว้นลาออกไปเรียนต่อ ผม
ว่ามันเป็นที่บริษัทและ ทาง Team HR หรือเปล่า ที่อยากได้คนเก่ง แต่ไม่อยากจ่ายเงินแพง เลยไม่สามารถรั้งคนพวก
นี้ไว้ เเล้วเลย อคติ ว่าเขาไม่สู้งานหรือเปล่า ขอความเห็นเพื่อนๆ ในนี้ด้วยครับ

ผู้ตอบ 1 : มันหลายๆอย่างประกอบกันครับ
CU TU บางคนก็ไม่ไหว บางคนก็เก่งจริง เรื่องอีโก้สูงนี่ก็เจอบ่อย บางครั้งประมาณว่าเค้าถูกเสมอแย้งไม่ได้ อะไรประมาณนี้
ส่วนเรื่องไม่สู้งานนี่ผมเองก็เจอบ้างนะ คือเรื่อยเปื่อยทำไปเรื่อย ไม่ค่อยหาความรู้เพิ่มเติม สั่งอย่างไหนก็ได้อย่างนั้น ไม่มีความคิด
ไม่พัฒนาเลยก็มี แต่คงเป็นส่วนน้อยมั้งครับ ส่วนใหญ่ที่เจอมันไม่ได้เป็นอย่างนี้

ผู้ตอบ 2 : คิดเองนะครับไม่ได้อ้างอิงข้อมูลใดๆ ….
ตอบแบบกลางๆเลย ไม่มองเรื่องเด็กมอดังไม่สู้งานแต่จะมองในแง่ของค่าตอบแทน ….. เสียงสะท้อนไม่สู้งานน่าจะมาจากบริษัทขนาดเล็กและกลางๆที่จ่ายค่าตอบแทนไม่สูง ทำให้เด็กที่ เกรดสูง ความสามารถสูงทั้งด้านภาษาและทักษะเฉพาะทาง มีทางเลือกที่จะไปค่อนข้างเยอะ ลาออกไปหาทำงานกับบริษัทใหญ่และให้ค่าจ้างที่สูงกว่า สวัสดิการดีกว่า แม้ว่าจะทำงานลักษณะเดียวกัน ตำแหน่งเดียวกัน

PS. แต่ก็ยังแอบสงสัยว่าทำไมบริษัทที่ผมทำอยู่แทบไม่มี เด็กจากกรุงเทพเลย มีแต่จากต่างจังหวัด วันๆทำงานกับเตาหลอมพันกว่าองศาเอง

ผู้ตอบ 3 : เห็นด้วยครับ คำว่าไม่สู้งานบางครั้งมันเกิดจากการ mismatch ของงานกับคน

เด็กบางคนก็คิดว่างานบางงานมันไม่ดีพอ เลยลาออกไปหาที่ใหม่เอาง่ายๆ (เพราะที่บ้านมีตังค์ เลยไม่ง้องานเท่าไหร่)
ส่วนเรื่องความสามารถทั้ง hard skill / people skill ที่ผมว่าค่อนข้างมีปัญหาจะเป็นเด็ก KU นะ
เจอพวก logic ประหลาดๆเยอะ EQ ต่ำก็ไม่น้อย
กับเด็ก CU นี่ค่อนข้างมีปัญหาเรื่องเข้าสังคม เพราะมันจะออกแนว เชิ่ด หยิ่ง ซะเยอะ โดยเฉพาะผู้หญิง

ผู้ตอบ 4 :มันมั่วครับ คิดกันไปเอง

ในมหาลัยดังคนเก่งจริงๆมีเยอะ
แต่ไอพวกเก่งแต่ปาก เก่งแต่ในหนังสือมีเยอะกว่า
ก็ประมาณนี้ครับ ปากบอกต้องทำให้ดีที่สุด งานจะได้ออกมาดี
เดินให้กำลังคนนั้น คนนี้ เค้ามีปัญหามึงยังไม่ช่วยเลย
คุณมึงขยับแค่ปาก จะไปรอดไหมครับ

พ่อของนักเรียนผม (นักเรียน อยู่วิดวะจุฬา)
พ่อเค้าก็จบวิดวะจุฬา พ่อเค้าบอกพนักงานใหม่ เป็นเด็กจุฬา
ให้วางแผนทำได้เนี๊ยบมาก(ก็อบหนังสือมา) พอลงมือจริง ทำอะไรไม่เป็นเลย
เค้ากลัวลูกเค้าเป็นแบบนี้ เลยฝากฝังกับผมซะ เหมือนผมิป็นเซย่าเลย
ประมารว่าคงทำได้ทุกอย่าง

 ผู้ตอบ 5 : บ้านจนแต่ไม่สู้งานก็มีถมไปค่ับ เพราะพ่อแม่เลี้ยงดูแบบตามใจโคตรๆ
ผมเคยเจอแม่เงินเดือนสองหมื่น พ่อเงินเดือน4หมื่น
ลูกอยากเรียนอินเตอร์เดือนละแสน ม.รัฐดังๆเข้าไม่ได้แน่
ม.เอกชนดังๆก็ไม่ยอมเรียน สุดท้ายจะเอาอินเตอร์เทอมละแสน
พ่อแม่จะส่งเรียนไหวยังไงครับ ลูกแม่งโคตรค่านิยม

แล้วก็อันนี้เรื่องจริง เพื่อนผมเรียนอินเตอร์จุฬาเล่าให้ฟัง
วันเกิดเพื่อนซื้อกระเป๋าแบรนด์ให้เป็นของขวัญ ใบละ3หมื่น หารกันสิบคน
เดือนไหนแม่งเกิดสามคน เดือนนั้นค่าของขวัญอย่างต่ำ7พัน
มันบอกกูไม่ออกก็ไม่ได้ เพราะสังคมมันเป็นแบบนี้

ผู้ตอบ 6 : ไม่ด่าเด็ก ม.ดัง อย่างเดียวครับ ด่าหมดที่จบใหม่นะ ถ้ามาจากพวก ราชมงคล ราชภัฏ พวกนี้หนักเอาเบาสู้ ไม่เรื่องมากแต่หายากที่จะมีความรู้แน่นๆ ส่งออกงานสนามพอไหว กินไม่ยากอยู่ไม่ยากนัก แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมดว่าไม่แน่นทุกคน เพียงแต่มันน้อยที่จะเจอครับ ส่วนพวกมาจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง ส่วนใหญ่ทฤษฎีแน่นครับ แต่ส่งออกงานสนามจะเป็นจะตายซะให้ได้ เดินดูที่ ออกไปซ่อมบำรุง หรือดูหน้างานประเมินราคา กางร่ม ทาครีมกันแดด ไหวไหมน้อง ข้าวคนงานก็กินไม่ได้ ไม่ยอมทำโอ แต่อยากได้จังไอ้เงินเดือนสูงๆ ชอบงานสบายๆแต่จะเอารายได้เยอะๆ เฮ้ย น้องชีวิตมันไม่สะดวกขนาดนั้นหรอก น้อยรายมากที่จะใช้ชีวิตแบบพวกวิศวกรสนามได้

สมัยนี้มันอะไรนักหนา เปิดตารางไม่เป็น แยกชนิดเหล็กไม่ออก เครื่องคิดเลขใช้ไม่คล่อง เขียนรายงานไม่เป็นภาษามนุษย์ จะเอาไงฟระ

ผู้ตอบ 7 : ผมว่าเรื่องนี้ตัวคนล้วนๆเลยครับ

ส่วนตัว จบ abac ถามว่าทำงานเป็นทางผ่านไหมบอกได้เลยว่าใช่ครับ แต่ผมมั่นใจว่าผมทำเต็มที่และรักบริษัทที่ทำอยู่ครับ (แม้เงินจะน้อยไปหน่อย Y_Y) คิดจะออกไหมบอกเลยว่าคิดแน่นอนอยู่แล้ว เพื่อนๆที่รุ่นเดียวกันทำงานได้เงินเยอะกว่าผม 2เท่า หยุดเยอะกว่า 2เท่า แอบน้อยใจบ้างแต่ผมก็ทำงานที่นี้เต็มที่ครับ ปัจจุบันทำได้ 1ปี3เดือนละ

ฉะนั้นผมว่าไม่เกี่ยวกับ มหาลัยเลยครับในเรื่องไม่สู้งาน อยู่ที่คนมากกว่า

เรื่องนี้มีดราม่าแน่ รออ่านต่อภาค  2 ครับ